Hallo,
De hoogste tijd om weer eens wat neer te pennen op mijn weblog.
Veel te lang heb ik hier niets van mij laten horen of zien.
Soms gaat dat zo, heeft schrijven niet zo mijn prioriteit, alhoewel, de nodige mails gaan de deur uit, boodschappenbriefjes vloeien uit mijn pen en niet te "vergeten" alle briefjes die mij moeten helpen om iets niet te vergeten.
In die zin schrijf ik waarschijnlijk ongemerkt juist veel meer i.p.v. minder ;-)
Gelukkig bestaan er post-it blaadjes!!!!
Het goede nieuws is dat de zomer lekker zijn best doet. Soms ff té maar laten we niet klagen we hebben er lang genoeg naar uitgekeken.
Lekker luchtige kleren aan, geen jas aan op de fiets, genieten van het buitenleven, héérlijk! Smullen van het seizoenfruit, ijsjes eten en zo kan ik nog wel even door gaan.
Dit weekend is het even iets minder maar ach af en toe is het ook wel weer lekker om afgeblust te worden met een buitje.
Het minder goede nieuws is dat Sanne niet is geslaagd voor haar felbegeerde HAVOpapiertje. Net een paar tiende-puntjes tekort om verder te gaan studeren in Leeuwarden. Dapper en vastberaden gaat ze er volgend jaar nog een jaartje tegenaan. Zet 'm op, wij geloven in je! En wat zal die vlag wapperen bij ons volgend jaar 

Met de gezondheid gaat het wisselend...........
Er zijn altijd verbeterpuntjes. Niet alleen bij mij. Als ik zie hoeveel mensen in en uit zo'n ziekenhuis wandelen, zijn dat er vele.
In juni heb ik 10 dagen in het ziekenhuis gelegen voor een tweede infuuskuur met ketanest. Ik heb de kuur niet helemaal af kunnen maken omdat ik koorts, uitslag over mijn lijf, hoofdpijn en jeuk kreeg. Een heftige reactie van mijn lichaam op de ketanest.
Na bloedonderzoek bleken de ontstekingsparameters verhoogd en mijn leverwaardes behoorlijk verstoord. Het stoppen van de kuur was terecht een goede keuze. Ketanest zal voor mij niet meer zijn weggelegd ongeacht het resultaat van deze behandeling.
Het is nu zaak dat mijn lever zich weer gaat herstellen. Hier is het wachten op.
Uiteindelijk een teleurstellende opname want de dystrofiepijn is er niet minder op geworden en daar was het allemaal om te doen geweest.
Met de nodige medicijnen stappen we verder en gaan we door waar we gebleven waren......
Met een rotgang is je lijf van de rel en nu gaat het tergend langzaam weer beter, gelukkig! Ik voel me beter en met de nodige siësta's geniet ik van de zomer.
Geniet ik van kleine dingen, soms alleen maar ook vaak met lieve mensen om mij heen......als ik die niet had, zou ik niet zó in het leven staan.
Wees zuinig op je medemens en laat ze voelen en weten hoezeer je de ander waardeer! Bedankt lieve mensen, tot gauw!

|